Thursday, June 12, 2008

“က်ေနာ္နဲ႔ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္”


သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ ဆုိလုိ႔ တျခားသီခ်င္းမဟုတ္ ပါဘူး။ စႏၵယား ဦးခ်စ္ေဆြရဲ႕ “တိမ္တမန္” သီခ်င္းပါ။ မိတ္ေဆြတုိ႔လည္း နားေထာင္ဘူးမယ္ထင္ပါတယ္။ ဒီသီခ်င္း က က်ေနာ္ ခပ္ငယ္ငယ္ အရြယ္ကထဲက စျပီး ၾကဳိက္ႏွစ္သက္ခဲ႔တဲ႔ သီခ်င္းေတြထဲက တစ္ပုဒ္ပါ။ က်ေနာ္တုိ႔ ငယ္ငယ္ကေတာ႔ ခုလုိ မုိးဦးက်၊ မုိးရာသီေရာက္ျပီဆုိရင္ ေရဒီယုိညေနပုိင္း အစီအစဥ္မွာ ထုတ္လႊင္႔ေနက် သီခ်င္းေလးပါ။ မွတ္မိေနေသးတယ္ မုိးဦးက် ဆုိရင္ ရာသီဥတုကလဲ အုိက္စပ္စပ္ေလ။ ညေနစာ ထမင္းစားျပီးပီဆုိရင္ အိမ္ေရွ႕က ကျပင္ (ကြက္ပ်စ္) ေပၚထြက္ျပီးပက္လက္ေလး လွန္ရင္း အိမ္နားက ဦးေလးျပဴး တုိ႔အိမ္က ဖြင္႔တဲ႔ ညပုိင္း ေရဒီယုိ အစီအစဥ္နားေထာင္ရင္း နဲ႔ ဒီသီခ်င္းကုိ ရင္းႏွီးခဲ႔တယ္လုိ႔ ေျပာရမွာပဲ။



က်ေနာ္တုိ႔ေဒသမွာက ဆည္တုိ႔၊ေျမာင္းတုိ႔လဲ မရွိေတာ႔ ေဒသတြင္းက ေတာင္သူလယ္သမား အားလုံးက သဘာဝရဲ႕ မုိးေရကုိပဲ အားကုိးေနရတာေလ။ အတာသၾကၤန္ ႏွစ္သစ္ကူးျပီး ျပီဆုိတာနဲ႔ ေတာင္သူလယ္သမားအားလုံး စုိက္ဖုိ႔၊ပ်ဳိးဖုိ႔ တာစူေနၾကျပီ မုိ႔လား။ တခါတေလ..မုိးဦးကမက်ေသး မုိးက်တာ ေနာက္က်ေနရင္ ေတာင္သူေတြ အားလုံး လည္တဆန္႔ဆန္႔နဲ႔ အေနာက္ေတာင္ေထာင္႔ ဆီကုိ မုိးေမွ်ာ္ေနရတာ အေမာသားပဲ။ အဲဒီလုိ အခ်ိန္ ေရဒီယုိကလဲ “တိမ္တမန္” သီခ်င္းေလး လႊင္႔ လုိ႔၊ တိမ္ညိဳတိမ္လိပ္ေတြကလည္း စေနေထာင္႔ ဆီက တဖ်ပ္ဖ်ပ္္လူးေနတဲ႔ လွ်ပ္စီးေရာင္ေအာက္မွာ ရိပ္ခနဲ ရိပ္ခနဲ ဟန္ေရးေလး ျပလုိ႔…. ဆုိရင္ဗ်ာ…။ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ.. ၊တေလာကလုံးနဲ႔ က်ေနာ္ တသားတည္းက်ေနတယ္လုိ႔ ကုိ ထင္ရေလာက္ေအာင္ စ်ာန္ဝင္သြားတာဗ်။ ဘယ္ေလာက္ထိ ဆုိးသလဲ ဆုိရင္ ေရဒီယုိ မွာ အဲဒီသီခ်င္း လႊင္႔ ျပီးလုိ႔ တျခားအစီအစဥ္ေတြ လႊင္႔ ေနျပီ၊ အဲဒီေနာက္ထပ္ အစီအစဥ္ေတြ က က်ေနာ္႔ စိတ္ထဲမွာစြဲက်န္ေနခဲ႔တဲ႔ “တိမ္တမန္” ရဲ႕ သံစဥ္ေတြနဲ႔ တီးလုံးသံေတြ ကုိ မလႊမ္းမုိးႏုိင္ခဲ႔ဘူး။ အဲ႔ဒီေလာက္ထိ ဒီသီခ်င္း စြဲလမ္းခဲ႔တာပါ။ အခုအခ်ိန္အထိလည္း ၾကဳိက္တုန္းပဲဗ်။
ဒါေပမဲ႔ အခုေနာက္ပုိင္းမွာ ဝင္လာတဲ႔ အေတြးေလးတစ္ခုေၾကာင္႔ အဲ႔ဒီသီခ်င္းကုိ ဆုိညည္းဖို႕ ေတာ္ေတာ္ေေလး ရြံ႕ (စိုးရိမ္) ေနမိတယ္ဗ်ာ။ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး သီခ်င္းထဲက စာသားတခ်ဳိ႕ ကုိ ကုိယ္ဟာကုိယ္ ေတြးမိေနလုိ႔ပါ။ မိတ္ေဆြတုိ႔ လည္း မွတ္မိမယ္ထင္ပါတယ္။ အဲ႔ဒီစာသားေလးက “္၊ဆည္၊ေျမာင္း၊ေခ်ာင္း၊ကန္.ျပည္႔လွ်ံျဖဳိးရန္…မုိးလုံးမည္းမွ် မရြာေစခ်င္ပါသည္…။ ဆည္၊ေျမာင္း၊ေခ်ာင္း၊ကန္…အသင္႔အမွန္ က်ဳိးရန္ ပုလဲလုံး၊ ရြဲလုံးမက ရြာေစခ်င္ပါသည္..” ဆုိတဲ႔ စာသားေလးပါ.။ မိတ္ေဆြတုိ႔လည္း သိၾကတဲ႔အတုိင္း ေလ…ခင္မ်ားတုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ကမၻာေက်ာ္ အစုိးရၾကီးလက္ထက္မွာ….လက္ညိဳးညြန္ရာ ေရျဖစ္ေစ ဆုိတဲ႔ စီမံကိန္းနဲ႔ ေဆာက္လာခဲ႔ တဲ႔ ဆည္ေတြ နဲတာမွ မဟုတ္တာ။ ဒီသီခ်င္း ထဲက စာသားေလးကုိ ဆက္ေတြးမိရင္……..။ေအာင္မေလး……။

အသစ္ေတြ တည္ေဆာက္တာကေတာ႔ တည္ေဆာက္တာေပါ႔ေလ…ဒါေပမယ့္ တည္ေဆာက္ျပီးသားေတြ ကုိ ဘယ္လုိထိန္းသိမ္း မလဲဆုိတာေတာ႔ အမ်ားၾကီး လုိအပ္မယ္ထင္ပါတယ္။ က်ေနာ္ေတြးၾကည္႔မိတယ္…ျမစ္တုိ႔ ေခ်ာင္းတုိ႔ ဆုိတာ ေရစီးနဲ႔ အတူ အထက္က အနယ္အနစ္ေတြ တုိက္စားလာတာမုိ႔လား။ေရွ႕မွာ ဆည္ရွိရင္ ဆည္ၾကမ္း ျပင္ထိ ဆုိက္ကပ္လာမယ္။ ေနာက္ ျပီး ဆည္ၾကမ္း ျပင္ကုိ တျဖည္းျဖည္း ျမင္႔လာေစမယ္။ အဲ႔ဒီမွာ ဆည္ရဲ႕ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းမႈ မရွိရင္ ဆည္ေရမ်က္ႏွာျပင္ပါ ျမင္႔လာမယ္။ ေရမ်က္ႏွာျပင္ ျမင္႔လာရင္ ဆည္ေဘာင္ရဲ႕ ခံႏုိင္ရည္ကုိ စိန္ေခၚလာမယ္ေလ။ အဲ႔ ဒီလုိ အခ်ိန္မွာ ေရမႏုိင္လုိ႔ လႊတ္ခ်သည္ပဲျဖစ္ေစ၊ က်ဳိးက်သြားသည္ပဲ ျဖစ္ေစ၊ ေအာက္ပုိင္မွာ ေရၾကီးမွာေတာ႔ ေသခ်ာေနတာပဲ.။
ေနာက္တစ္ခ်က္ ထပ္ေျပာပါရေစ။ မုိးေပၚက က်လာတဲ႔ေရ ဒီအတုိင္းပဲ ေခ်ာင္းထဲ ျမစ္ထဲကုိ တခါတည္း အေရာက္ခံမွာလား။ ေျမဆီလႊာထဲမွာ ၾကာရွည္ ထိန္းသိမ္းထားပုိ႔ လက္ရွိ ရွိေနတဲ႔သစ္ေတာေတြ ကုိ ထိန္းသိမ္းဖို႕ နဲ႔ ေနာက္ထပ္ အသစ္ေတြ ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ဖို႕ လူတုိင္းမွာ တာဝန္ရွိမယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ယခု သစ္ေတာေတြ ျပဳန္းတီးေနတာ မျပဳန္းတီးတာကုိ က်ေနာ္မေျပာလုိပါ။ ျပည္သူလူထုကုိ အဲ႔ဒါနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ဘယ္လုိပညာေပးမလဲ..။သစ္ထုတ္လုပ္သူေတြ ကုိ ဘယ္လုိထိန္းကြပ္မလဲ ဆုိတာ..ေတာ႔ လုိေနပါျပီ။ဘယ္လုိပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေရၾကီးတာေတြ ကာကြယ္ဖို႕ သစ္ေတာေတြက အဓိကလုိအပ္ေနပါတယ္..လုိ႔ ေျပာပါရေစဗ်ာ……။
ဒါေလာက္ဆုိရင္ ဘာေၾကာင္႔ ဒီသီခ်င္းကုိ နားေထာင္ဖို႕ ဆုိညည္းဖို႕ ရြံ႕ေနတယ္ဆုိတာ မိတ္ေဆြတုိ႔လည္း ခံစားလုိ႔ရမယ္ထင္ပါတယ္….။
အားလုံး ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ…။
ေလးစားလွ်က္-
အိမ္လြမ္းသူ(မွန္နီကုန္း)


3 comments:

Heartmuseum said...

သစ္ေတာ သစ္ပင္ကို သစ္ပင္အၿဖစ္ မၿမင္ပဲ
ပိုက္ဆံအၿဖစ္ ၿမင္ေနတာ
သစ္ပင္ေတြကို မခုတ္ပဲ
ပိုက္ဆံ႐ွာလို႔ရတာကို မသိတဲ့
အစိုးရ အုပ္စိုးေနသ၍
ၿပည္သူေတြ ဒုကၡပင္လယ္ ေ၀ေနမွာ
အမွန္ပါဗ်ာ။

တားျမစ္ ထားေသာ... said...

ဆည္ေျမာင္း ေခ်ာင္းကန္၊ သစ္ေတာ သစ္ပင္။ အင္း... ေတာ္ရံုအျမင္ေတြနဲ႔ မရဘူးထင္တယ္ဗ်။ အေသအခ်ာကို တတ္ကၽြမ္းသူေတြနဲ႔ ေလ့လာ၊ ျပဳျပင္၊ ထိန္းသိမ္းေနရမယ္ထင္တယ္။
တတ္ကၽြမ္းသူေတြလည္း ေလ့လာ၊ ျပဳျပင္၊ ထိန္းသိမ္းခြင့္ ရေနမွကိုး။ တစ္ကယ္အေရးၾကီးတဲ့ ႏိုင္ငံလံုးခ်ီ၊ ကမာၻလံုးခ်ီ ျပႆနာေတြပါပဲ။
သီခ်င္းေလးကေတာ့ နားေထာင္ေကာင္းတဲ့ သီခ်င္းပဲဗ်၊ ေနာ့။

တာတူး(၀ါ) အေမ့ခံလူတစ္ေယာက္ said...

အိမ္လြမ္းသူေရ
က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံက ဆင္းရဲေတာ့ အဲလိုေတြးဖို႕ကို အခ်ိန္မရတာေနမယ္ဗ်။
သိတယ္မဟုတ္လား သူေဌးသမီး အသဲကြဲတာ ဇာခ်ဲ႕ႏိုင္ေပမယ့္ က်ဳပ္တို႔ကေတာ့ ေတြးအားပါဘူးေတာ္ ဆိုသလိုေပါ့ဗ်ာ။ အဲလို လူျပိန္းေတြး ေတြးၾကတာေနမွာပါ။

ခက္တာက ခုကိစေတြက ပညာရွိေတြးကို ေတြးရမယ့္ အရာဗ်။ ဆက္စပ္လာမယ့္ ျပသနာ ေနာက္ဆက္တြဲေတြက မ်ားသားလား။ တႏြယ္ငင္ တစင္ပါဆိုသလို ကိုးဗ်ာ။ ပညာတတ္ကို ေခ်ာင္ထိုးမယ္။ ေတာ္သလား ေတာထဲသြားေန။ ျပန္မေျပာနဲ႕ တစ္ေသြးတစ္သံ တစ္မိန္႕ ဆိုေတာ့လည္း ခက္ကေရာဗ်ိဳ႕ ။ပညာတတ္ဆိုတာေတြကလည္း မိသားစုတို႕၊ အသိုင္းအ၀ိုင္းတို႕ ရွိသကိုး။ အဲေတာ့ သူတို႔လည္း စြန္႕ခြာေျပးဖို႕၊ ပစ္ေျပးဖို႕၊ ျငင္းပယ္ဖို႔ဆိုတာက ခက္တယ္ေလ။ အဲေတာ့ သူတို႕ကို လက္ညိွးထိုးျပီး ခင္ဗ်ားတို႕ မသိဘူးလား လို႕က်ဳပ္တို႕က ေျပာရင္လည္း မစာနာရာက်မယ္ဗ်ာ။ အဲဒီေတာ့ တစ္ႏိုင္တစ္ပိုင္ေလးပဲ လိုက္နာထိမ္းသိမ္းၾကဖို႕ေဆာ္ေအာရင္း တစ္စက္ခ်င္းမွသည္ ကန္လံုးျပည့္သို႕ ေမွ်ာ္လင့္ၾကပါစို႕လားဗ်ာ။