သဒၶါစံဖတ္ဖုိ႔ မွတ္စုအခ်ဳိ ႔ - “တုံ႔မယူလုိ”

“အကုသို္လ္သမားေတြဟာ ပင္ကုိသဘာဝအရ ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲေနၾကတာမဟုတ္ပါဘူး။ သူတုိ႔ရဲ့ မသိနားမလည္မႈ အဝိဇၨာေၾကာင့္သာ သူတုိ႔ခမ်ာ မေကာင္းမႈေတြ လုပ္ေနၾကတာပါ။” လုိ႔ ဗုဒၶျမတ္စြာက မိန္႔မွာခဲ့ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ သူတို႔ခမ်ာ သြန္သင္လမ္းျပၾသဝါဒ လုိအပ္လွပါတယ္။

သူတစ္ပါးကုိ မုန္းတီးတယ္ဆုိတာ ကုိယ့္ကုိလႊမ္းမုိးဖုိ႔ အခြင့္အာဏာ သူ႔တို႔ကုိ အပ္ႏွင္းလုိက္တာပါပဲ။ ကုိယ့္ကုိ ဒုကၡေရာက္ေစတဲ့သူေတြကုိ မမုန္းတီးတာ၊ မဖိႏွိပ္တာဟာ လူၾကီးလူေကာင္းပါ။ သူတို႔ခမ်ာ အမ်က္ေဒါသ အာဃာဒေတြ၊ မနာလို မုန္းထားမႈေတြ၊ မသိနားမလည္မႈေတြရဲ့ လမ္းမွားဆီေခၚေဆာင္ျခင္းဒဏ္ ခံေနၾကရရွာပါလားလုိ႔ နားလည္သေဘာက္ေပါက္ဖို႔ရာ အေရးပါပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ (တစ္ခ်ိန္မဟုတ္ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ အဲဒီလုိ စိတ္ေပ်ာ့စိတ္ညံ့ စိတ္ယုတ္စိတ္ပုပ္ေတြရဲ့ ဦးေဆာင္ရာေနာက္ တေကာက္ေကာက္ လုိက္ခဲ့ဖူးတဲ့) တစ္ျခားတစ္ပါးေသာ ပုထုဇဥ္လူသားေတြနဲ႔ အဲဒီလူေတြဟာ တကယ္ေတာ့ ဘာမွ မကြာပါဘူး။

သူတုိ႔ကို ဆဲေရးတုိင္းထြာ က်ိန္စာတုိက္ဖုိ႔ဆိုတာ မသင့္လွပါဘူး။ အဲဒီလုိလူေတြ အၿမဲတေစ ဒုကၡပယ္လယ္ေဝေနၾကပါေစလုိ႔ ေျပာျခင္းဟာ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ရဲ့ တရားမွ်တမႈကင္းမဲ့ျခင္းပါပဲ။ ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ကာ သူတို႔ကုိ ျပဳျပင္ဖုိ႔ရာ ဘယ္ေတာ့မွ၊ ဘယ္ေတာ့မွ ေနာက္မက်ေသးလုိ႔ပါ။

ဒီလုိ သေဘာေပါက္ နားလည္မႈႏွင့္သာ အကုသိုလ္သမားေတြကုိ ေရာဂါေဝဒနာခံစားေနၾကရွာတဲ့ ျပဳစုကုသမႈလုိအပ္ေနၾကရွာတဲ့ လူမမာေတြပမာ ျပဳမူဆက္ဆံႏုိင္မွာပါ။ ေရာဂါေပ်ာက္သြားတဲ့အခါ အဲဒီလူနာအဝင္အပါ အမ်ားေဝေနယ်ာ ေပ်ာ္ရႊင္က်န္းမာ စိတ္ခ်မ္းသာၾကရမွာပါ။ မသိနားမလည္မႈအဝိဇၨာကုိ အသိၪာဏ္ပညာဝိဇၨာနဲ႔ ျပဳျပင္သြန္သင္ရမွာပါ။ “ေနေပ်ာ္တဲ့ဘဝဆုိတာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာက ခုတ္ေမာင္းကာ အသိၪာဏ္ပညာက ပဲ့ကုိင္တာပါ။”


တကယ္လုိ႔ တစ္စုံတစ္ေယာက္က နားလည္မႈလြဲမွားလုိ႔ပဲျဖစ္ေစ၊ လုံးလုံး မသိနားမလည္လုိ႔႔ပဲျဖစ္ေစ အမွားအယြင္းတစ္စုံတစ္ရာ ကုိယ့္အေပၚျပဳမူလာၿပီဆုိရင္ ဒါဟာ အဲဒီအကုသိုလ္သမားကုိ ေမတၱာပြားဖုိ႔ရာ အခ်ိန္အခါပါ။ တစ္ေန႔ေန႔မွာ အဲဒီမေကာင္းမႈကုိ မေကာင္းမႈမွန္း သေဘာေပါက္နားလည္ၿပီး အကုသုိလ္အျပစ္ကြယ္ကာ ကုသိုလ္အျမစ္တြယ္လာမွာပါ။ သူ႔ကုိ ေကာင္းမြန္လာဖုိ႔ အခြင့္အေရးေပးလုိက္တာဟာ ျမတ္ေသာမဂၤလာပါ။

“နားလည္သေဘာေပါက္မႈေခါင္းပါးတဲ့ အကုသုိလ္သမားေတြအတြက္ စာနာေထာက္ထား ကုိယ္ခ်င္းစာတရား ေပါမ်ားရပါမယ္။”


(Dr. K Sri Dhammananda ၏ “Forgive and Forget” ေဆာင္းပါးမွ ထုတ္ႏုတ္ၿပီး “Notes for Saddha San to Read” အျဖစ္ အျခားတစ္ေနရာတြင္ အဂၤလိပ္လုိ မွ်ေဝခဲ့သည္ကုိ ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျမန္မာဘာသာျပန္ဆုိမွ်ေဝျခင္းျဖစ္ပါသည္။)


မာေရးသွ်င္

ဆက္ဖတ္မယ္ဆိုရင္ ...

ျပန္ေခါက္ထားခဲ့မယ္။

သတင္းႏွင့္ အေတြးအျမင္ ... .. .

၁၉၄၆ ခုႏွစ္၊ ဖဆပလမွ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကုိ ထုတ္ပယ္ၿပီးခါစေလာက္ကျဖစ္သည္။

ျပည္သူ႔ရဲေဘာ္အဖြဲ႔မွ ကြန္ျမဴနစ္လုိလားေသာတပ္နီမ်ား ခြဲထြက္သြားရာ၊ ေအာက္ေျခရဲေဘာ္ခ်င္း ပဋိပကၡေတြရွိလာသည္။ အခ်ိဳ႔ေနရာမ်ားတြင္ လက္နက္ကုိင္ အခ်င္းမ်ားရသည္မ်ားပင္ ရွိသည္။

ဤတြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကုိယ္တုိင္က ညီညြတ္ေရးတရားေဟာခဲ့ရသည္။

တစ္ေန႔ ျပည္သူ႔ရဲေဘာ္ေခါင္းေဆာင္ ဗုိလ္ထြန္းလင္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္အိမ္လာၿပီး၊ ေအာက္ေျခတပ္နီမ်ား အေၾကာင္းလာတုိင္ရာ၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္က “မီးေလာင္ရာေလမပင့္နဲ႔” ဟု ေငါက္သည္။

ဤအခုိက္မွာပင္ သခင္သန္းထြန္းေရာက္လာေတာ့၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္က ခ်က္ခ်င္းခါးေတာင္းက်ိဳက္ကာ ၊ ယခုလုိ ရယ္ရယ္ေမာေမာေျပာေလသည္ဟူ၏။ “ကုိင္း ကုိသန္းထြန္းေရ ခင္မ်ားနဲ႔က်ဳပ္နဲ႔ နပန္းလုံးဖုိ႔ပဲ က်န္ေတာ့တယ္ ...”။

(အကယ္၍ ဗုိလ္ခ်ဳပ္သာ မက်ဆုံးခဲ့လွ်င္ ...)

**ဒီမုိကေရစီ၏အလွတစ္ပါး ၊ EDITOR'S SKETCH. THE WAVES MAGAZINE. 1/10. FEBRUARY. 2010 မွ ထုတ္ႏုတ္ကူးယူပါသည္။

ဆက္ဖတ္မယ္ဆိုရင္ ...

ျပန္ေခါက္ထားခဲ့မယ္။

သိမ္းထားတဲ့ကဗ်ာ (၃)

သိမ္းထားတဲ့ကဗ်ာမ်ားကုိ သိ္မ္းျခင္း

လြန္ခဲ့တဲ့ (၁၀)ႏွစ္ေက်ာ္၊ (၁၅)ႏွစ္ ဝန္းက်င္ခန္႔က ပြင့္အန္လွ်ံက်ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးေတြပါ။ က်ေနာ္ဘာသာဆုိ ရွိေတာ့မွာ မဟုတ္ပါ။ အေမ တကူးတက သိမ္းထားၿပီး တကူးတက ပုိ႔ေပးလုိ႔သာ က်ေနာ္ ျပန္ဖတ္ရတာပါ။ ဟုိးအညာက အေမ့အိမ္ရဲ့အေဝး ရန္ကုန္(ေနရာစုံ)မွာေနခဲ့တဲ့ က်ေနာ့္စာအုပ္အတုိအစ၊ ကဗ်ာအတုိအစေတြကုိ အေမ ဘယ္အခ်ိန္က ဘယ္လုိ သိမ္းထားခဲ့လဲ က်ေနာ္မသိခဲ့ပါ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခုစာ အေမ တခုတ္တရ သိမ္းထားခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးေတြကို E-Journalမွာ သိမ္းထားဖုိ႔ စိတ္ကူးရလာကာ အေကာင္အထည္ေဖာ္ျဖစ္ ေနတာပါ။ ေနာင္ ရာစုႏွစ္တစ္ခုစာ အဓြန္႔ရွည္ၾကာေသာ္ ရွည္ၾကာျငား အေမ့ရဲ့ေျမးျမစ္မ်ားအတြက္ေပါ့ ခင္မ်ာ။

အဲဒီ ကဗ်ာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဟာ ေခါင္းစဥ္ေပးမထားပါ။ ဒါေၾကာင့္ “သိမ္းထားတဲ့ကဗ်ာ” ဟုသာ သိမ္းထားလိုက္တာပါ။

သိမ္းထားတဲ့ကဗ်ာ (၃)

မွန္းဆလုိ႔ေျပာရဲေအာင္မရွိတဲ့ ပကတိတရား
မွန္သားျပင္ေပၚက မ်က္ႏွာ
ထိေတြ႔မႈ ရွာမရသလုိ
ေပြ႔မရ ပုိက္မရ
စိတၱဇသခင္ .....

ေလတုိက္လည္းမေရြ႔
မုိးရြာလည္းမစုိ
ေနပူလည္းမႏြမ္း
မ်က္ဝန္းမွာပင္ အစဥ္လႊမ္း
ရႊင္လန္းတဲ့ သူ႔မ်က္ႏွာ ...
မ်က္စိမွိတ္လည္း ေပၚဆဲ
မ်က္ဝန္းထဲက ပုံရိပ္
အိပ္မက္၌ေနရာယူ
ကုိယ္ေလ .....
ျငဴစူျခင္းမရွိ ပကတိေက်နပ္ျခင္းနဲ႔ေပါ့။..........။


မာေရးသွ်င္

(ဒီကဗ်ာေလးဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ (၁၅)ႏွစ္ခန္႔က ပြင့္အန္လွ်ံက်ခဲ့တဲ့ က်ေနာ္ရဲ့ ပထမဦးဆုံးေသာ ၾကီးေကာင္ဝင္စကဗ်ာလုိ႔ ထင္ပါတယ္။ အဲဒီအတုိင္းအမွန္ပဲဆုိရင္ ဒါဟာ မာေရးသွ်င္ရဲ့စတင္ျခင္းကဗ်ာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္ေတာ့မွ မဆုံးမယ့္အရာဟာ မာေရးသွ်င္ဆိုတာ အဲဒီကတည္းက ေသခ်ာခဲ့တာပါ။.........။)

ဆက္ဖတ္မယ္ဆိုရင္ ...

ျပန္ေခါက္ထားခဲ့မယ္။

သတင္းႏွင့္ အေတြးအျမင္ ... .. .

ဂႏၶီက ေရြးေကာက္ပြဲစနစ္ဟာ ၅၁ ရာႏႈန္းရဲ့အာဏာရွင္ဆီ သြားတဲ့လမ္းပဲလုိ႔ ေျပာဖူးတယ္။

ဒီမုိကေရစီကုိ ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္ျခင္း(ဝါ) ဂဏန္းတြက္ျခင္း arithmatic electionism နဲ႔ အတူတူပါပဲလုိ႔ မတြက္ဖုိ႔ပဲ။ အဲ .. ဒါေပတဲ့ လြတ္လပ္ၿပီး တရားတဲ့ေရြးေကာက္ပြဲကုိ အမနာပ မေျပာသင့္ဘူးလုိ႔လည္း သိဖုိ႔ပဲ။

ခင္မ်ားတုိ႔ စဥ္းစားစရာတစ္ခု ေျပာပါရေစ။ ၁၉၉၀ ကေန ၂၀၀၄ အတြင္း တ႐ုတ္သန္း ၄၀၀ ဆင္းရဲတြင္းက လြတ္တယ္။ တ႐ုတ္ျပည္သူလူထုဟာ အလုပ္လုပ္ရတယ္၊ ႐ုန္းကန္ရတယ္။ သူတုိ႔လုိခ်င္တာကို ေရြးေကာက္ပြဲေတြမရွိဘဲ ရတယ္လုိ႔ ေျပာခ်င္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ကုိလံဘီယာမွာ ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္တယ္။ အဲဒီတုိင္းျပည္ရဲ့ ၆၀ ရာခုိင္ႏႈန္းေသာျပည္သူလူထုဟာ ဆင္းရဲတြင္းထဲမွာ နစ္ေနတုန္းပဲ။ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ ဘာမွမဟုတ္ဘူးလုိ႔ ေျပာရမလား။ ဒါမွမဟုတ္ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးတဲ့ေနာက္ ေရြးေကာက္ျခင္းက သယ္ေဆာင္လာတဲ့ ျခစားျခင္းနဲ႔ အဓမၼလုပ္ျခင္းေတြေၾကာင့္လား။ လူေတြကို အျပစ္တင္ရမွာလား၊ ေရြးေကာက္ပြဲကို အျပစ္တင္ရမွာလား၊ ေျပာဖုိ႔ခက္တယ္။

ဒီမုိကေရစီမွာ အႏွစ္သာရေတြရွိတယ္။ က်ဳပ္အျမင္မွာ သုံးခုေပါ့။

ပထမအႏွစ္သာရ - အုပ္ခ်ဳပ္ခံရဲ့ဆႏၵနဲ႔အညီ အုပ္ခ်ဳပ္ျခင္း၊(Rule by the consent of the Ruled)
ဒုတိယ အႏွစ္သာရ - ျပႆနာပဋိပကၡေတြကို အဓမၼနည္းနဲ႔မေျဖရွင္းတာပဲ။ (Nonviolent conflict Resolution)
တတိယ အႏွစ္သာရ - အေျခခံလူ႔လုိအပ္ခ်က္မ်ားနဲ႔ အေျခခံ လူ႔အခြင့္အေရးမ်ားကို ေစာင့္ေရွာက္ရျခင္းပဲ။

“အုပ္ခ်ဳပ္ခံ”က ဒီမုိစ့္၊ အက္သ္ႏုိစ့္(Ethnos) မဟုတ္ဘူး။ အက္သ္ႏုိစ့္က ဓေလ့ထုံးစံတစ္ခုနဲ႔ လူမ်ိဳးတစ္စုကုိ ေျပာတာ။ ဒီမုိ႔စ္က အားလုံးကုိေျပာတာ။ တစ္ေနရာမွာ မွီတင္းေနထုိင္ၾကတဲ့လူအလုံးစုံ အားလုံးပါဝင္တာကုိ ေျပာတာ။ Ethnos တစ္ခုတည္း(ဝါ) လူမ်ိဳးစုတစ္ခုတည္းကုိသာ ကုိယ္စားျပဳတာ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ဆုိလုိတယ္။

(၁) တုိက္႐ုိက္ ဒီမုိကေရစီက အဲဒီလူသာအားလုံးက အစည္းအေဝး(assembly) တစ္ခုမွာ သူတုိ႔ဆႏၵကုိ ေဖာ္ထုတ္တာကို ေခၚတယ္။
(၂) ကုိယ္စားလွယ္ေရြးၿပီး ကုိယ္စားလွယ္ကတစ္ဆင့္ စည္းေဝးပြဲမွာ ေဖာ္ထုတ္တာကို တုိက္႐ုိက္မက်ေသာ ဒီမုိကေရစီ (Indirect democracy) ကုိ ေခၚမွာေပါ့။
(၃) ၄ ႏွစ္တစ္ၾကိမ္ ကုိယ္စားလွယ္ေရြးၿပီး ဒီ ၄ ႏွစ္အတြင္းမွာ ဆုံးျဖတ္ပုိင္ခြင့္ကုိ ကုိယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔ပဲ လႊဲထားတာကေတာ့ ပုိၿပီး တုိက္႐ုိက္မက်ေသာ ဒီမုိကေရစီေပါ့။

ဒီသုံးခုစလုံးမွာ အုပ္စုိးသူဟာ အုပ္စုိးခံရဲ့ဆႏၵနဲ႔အညီ လုပ္ရတယ္။ ဒါမွ တရားဝင္တယ္၊ Legitimacy လုိ႔ ေခၚမွာေပါ့။ အုပ္စုိးခံရဲ့ဆႏၵနဲ႔မညီဘူး အုပ္စုိးသူဟာ တာဝန္မခံေတာ့ဘူးဆုိရင္၊ တာဝန္ခံႏုိင္တဲ့ ေနာက္အုပ္စုိးသူ လူတစ္သုိက္နဲ႔ အစားထုိးမယ္။

ဒီမုိကေရစီဆုိတာ ႏုိင္ငံေရးအရ ဖြဲ႔တည္မႈပဲ (Political formation)။ အေျခခံ လူ႔လုိအပ္ခ်က္ကို အားလံုးအတြက္ ျဖည့္စည္းေပးဖုိ႔ပဲ။ အထူးသျဖင့္ အလုိအပ္ဆုံးလူမြဲေတြအတြက္။ ၿပီးေတာ့ အားလုံးအတြက္ အေျခခံလူ႔အခြင့္အေရးကုိ ကာကြယ္ေပးဖုိ႔ပဲ။ အထူးသျဖင့္ အားအင္ခ်ိဳ ႔တဲ့ဆုံးလူေတြအတြက္။

လူ႔အတန္းအစားဖြဲ႔မႈေတြကုိ (class formation) ဖ်က္ပစ္ဖုိ႔ ေလ်ာ့နည္းဖုိ႔ လုပ္တာပဲ။ လူ႔အတန္းအစား (class) ဆုိတာ ပါဝါကို ညီတူညီမွ် ခြဲေဝမေပးျခင္းကုိ ေျပာတာ။
၁။ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ျခင္းနဲ႔ စပ္လ်ဥ္းတဲ့ ႏုိင္ငံေရးပါဝါ
၂။ စီးပြားေရးနဲ႔ဆြဲေဆာင္တဲ့ မုန္လာဥပါဝါ (carrot-power)
၃။ စစ္ေရးနဲ႔လႊမ္းမုိးတဲ့ တုတ္ပါဝါ (stick-power)
၄။ ယဥ္ေက်းမႈ က်င့္ဝတ္သီလနဲ႔လမ္းျပတဲ့ ဆြဲေဆာင္ပါဝါ (Persuasion-power)
အၾကမ္းဖ်ဥ္းအားျဖင့္ အဲသလုိ ပါဝါ ၄ ခု ရွိတယ္ ဆုိပါစုိ႔ဗ်ာ။ နင္းျပားေက်ာမြဲ ဆင္းရဲသားေတြမွာ ပါဝါ ၄ ခုလုံး ခ်ိဳ႔တဲ့တယ္။ ဒီမုိကေရစီဟာ အဲသလုိ ပါဝါမဲ့သူေတြကုိ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်မွတ္ျခင္းကုိစၥမွာ ပါဝါအပ္ႏွင္းတာပဲ။

လူ႔အခြင့္အေရးကေတာ့ ဒီမုိကေရစီရဲ့ မရွိမၿပီးတဲ့ အစိတ္အပုိင္းပဲ။ “ေရြးေကာက္ပြဲဒီမုိကေရစီ”မွာ ျဖစ္ေလ့ရွိတဲ့ ၅၁ ရာခုိင္ႏႈန္းရဲ့ ေအာ္တုိကေရစီ (ဝါ) အမ်ားစုရဲ့ ထင္ရာစုိင္းျခင္းကုိ ထိန္းရႏုိင္သေလာက္ထိန္းဖုိ႔ လူ႔အခြင့္အေရးက အေရးၾကီးတာ။

ဒီမုိကေရစီဟူသည္မွာ အေျခခံလူ႔အခြင့္အေရးမ်ားျဖင့္ ထိန္းသိမ္းပဲ့ကုိင္ထားေသာ စနစ္ ျဖစ္ပါသည္။ ထုိစနစ္သည္ မဲေပးျခင္း၊ ညွိႏႈိင္းျခင္း၊ အျပန္အလွန္ေဆြးေႏြး အေျဖရွာျခင္းမ်ားကုိသုံးလ်က္ အၾကမ္းမဖက္ အဓမၼမလုပ္ေသာနည္းလမ္း၊ တီထြင္ေသာနည္းလမ္းမ်ားအားျဖင့္ ပဋိပကၡမ်ားႏွင့္ ဓနခြဲေဝရာတြင္ျဖစ္ေသာ ျပႆနာမ်ားကို ေျဖရွင္းပါသည္။ အုပ္ခ်ဳပ္မည့္သူအား တင္ေျမွာက္ျခင္း၊ ျဖဳတ္ခ်ျခင္း၊ အသစ္တဖန္ေရြးေကာက္ျခင္းကုိလည္း အၾကမ္းမဖတ္ေသာ နည္းလမ္းျဖင့္ပင္ ျပဳလုပ္ပါသည္။

သတိိျပဳရမွာေလးေတြေတာ့ ရွိတယ္။
(၁) ဒီမုိကေရစီဟာ ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္ျခင္းနဲ႔ အတူတူပါပဲလုိ႔ ညီမွ်ျခင္း မလုပ္ပါနဲ႔။ (Democracy is not electionism)
(၂) ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ စစ္မျဖစ္႐ုံသက္သက္နဲ႔ မတူပါ။ (Peace is not ceasefireism)
(၃) ဖြ႔ံၿဖိဳးတုိးတက္ျခင္းဟာ တုိးတက္တဲ့ႏုိင္ငံေတြကို အမီလုိက္ျခင္းနဲ႔မတူပါ။ အဲဒါကို deficitism ပဲလုိ႔ ေခၚရမယ္။

(လမ္းေပၚက လူတုိ႔အတြက္ ကုိရင္တာ ႏွစ္ပါးသြား၊ ကိုတာ၊ GUEST EDITOR, THE WAVES MAGAZINE, 1/10. FEBRUARY. 2010) မွ ထုတ္ႏုတ္ပါသည္။

ဆက္ဖတ္မယ္ဆိုရင္ ...

ျပန္ေခါက္ထားခဲ့မယ္။

ရင္ကုိထိရွ ခံစားရသည္ ..... “မခ်စ္ၾကပါနဲ႔”

“အခ်စ္အမုန္း ၊ အ႐ွဳံးအျမတ္
မသုံးမသပ္ ၊ မဆုံးမျဖတ္
အေဝးဆုံးကပ္ ရပ္ေနသူ။” (မာေရးသွ်င္)

“.......... လူတစ္ေယာက္က အျခားတစ္ေယာက္ကုိ ခ်စ္တယ္လုိ႔ ေျပာလုိက္တာဟာ ေျပာလုိက္တဲ့လူရဲ့ ႐ုိးသားတဲ့ ဝန္ခံမႈတစ္ရပ္ပဲ။ ဥပမာ နင့္ကုိ ငါက ခ်စ္တယ္လုိ႔ ေျပာခဲ့ရင္ အဲဒါဟာ ငါရဲ့ ႐ုိးသားတဲ့ ဝန္ခံခ်က္တစ္ရပ္။ ႐ုိးသားတဲ့ ေဖာ္ထုတ္ခ်က္တစ္ရပ္ ... ပဲ .....

နင့္ကုိ ငါခ်စ္တယ္လုိ႔ ေျပာတဲ့အတြက္ နင့္အေနနဲ႔ ငါ့အေပၚမွာ နင့္စိတ္ နင့္သေဘာနဲ႔ ၾကိဳက္သလုိ တုံ႔ျပန္ႏိုင္တယ္။ သေဘာတူလက္ခံႏုိင္တယ္။ ဆန္႔က်င္ ျငင္းဆုိႏုိင္တယ္။ ဒီလုိမွ မဟုတ္ရင္ အသိအမွတ္ျပဳ႐ုံကေလး ျပဳႏုိင္တယ္။”

“တကယ္လုိ႔ နင္က ငါ့ကုိ ျပန္ၿပီးခ်စ္ပါတယ္ဆုိရင္ နင္ဟာ ငါ့ရဲ့အဆုိကုိ အတည္ျပဳ လက္ခံတဲ့ သေဘာပဲ။ ဒါေပမဲ့ နင့္ရဲ့ အတည္ျပဳလက္ခံမႈဟာ ငါ့ကုိ ပုိင္းျခားကန္႔သတ္လုိ႔ မရဘူး။ ငါက နင့္ကုိ ခ်စ္တယ္လုိ႔ ေျပာတဲ့ စကားက နင္ဟာ တျခားလူကုိ မခ်စ္ရေတာ့ဘူးလုိ႔ မတားႏုိင္သလုိ နင္က ငါ့ကုိ ျပန္ၿပီးခ်စ္ပါတယ္လုိ႔ ဆုိတာဟာ နင္က ငါဟာ တျခားလူကို မခ်စ္ရေတာ့ဘူးလုိ႔ အမိန္႔ထုတ္တာ၊ ကန္႔သတ္တာ မဟုတ္ဘူး။ လူတစ္ေယာက္က တျခားလူတစ္ေယာက္ရဲ့ အသိပုိင္းဆုိင္ရာ၊ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာကုိ မတားႏုိင္ဘူး။ ထိန္းခ်ဳပ္ကန္႔သတ္ မပစ္ႏုိင္ဘူး။............”

.......... အဲဒီတုန္းမွာပဲ သူက ေျပာတယ္။
“နင္ေျပာသလုိ ဆုိရင္ေတာ့ ခ်စ္တယ္ဆုိတဲ့စကားဟာ သိပ္အေရးမပါသလုိပဲေပါ့။ ငါက နင့္ကုိ ခ်စ္ပါတယ္လုိ႔ ေျပာေပတဲ့ နင့္ဘာသာ ခ်စ္ခ်င္ရာေတြ ေလွ်ာက္ခ်စ္လုိ႔ ရေနေသးတာပဲ။ ဘာအဓိပၸာယ္ ရွိေတာ့လုိ႔လဲ။”...........

“.......... ခ်စ္ခ်င္ရာ ေလွ်ာက္ခ်စ္ႏုိင္တယ္ဆုိတာေတာ့ ဟုတ္တာေတာ့ဟုတ္တယ္။ ခ်စ္ပုံခ်င္းက တူမွာမဟုတ္ဘူး..........။ ငါ့ကို ခ်စ္တယ္ဆုိတာဟာ နင့္ဒယ္ဒီကုိ နင္ခ်စ္တာ၊ နင့္အေမကုိ နင္ခ်စ္တာ၊ နင္တုိ႔အိမ္ေရွ႔က ပိေတာက္ပင္ၾကီးကုိ နင္ခ်စ္တာ ခ်စ္ေတာ့ ခ်စ္တာပဲ။ ခ်စ္ပုံခ်င္း ခ်စ္တဲ့ဒီဂရီ အတုိင္းအတာခ်င္းေတာ့ မတူႏုိင္ၾကဘူး။ တုိ႔လူမ်ိဳးမွာ အၿမဲတမ္းမွားေနတဲ့ဟာ တစ္ခု ရွိတယ္။ ၁၅၀၀ ကုိ ၅၂၈ နဲ႔ ေရာပစ္တာ။ ပိႆာကုိ ေပါင္ခ်ိန္နဲ႔ ေရာပစ္လုိက္တာမ်ိဳးပဲ ေရာပစ္လုိ႔ မရႏုိင္ဘူး။ ငါ နင့္ကုိ ခ်စ္တာဟာ တျခားသူေတြ၊ တျခားဟာေတြကုိ ခ်စ္တာနဲ႔ မတူႏိုင္ဘူး။”

“ပုိဆုိးတာတစ္ခုက ခ်စ္တယ္လုိ႔ ေျပာတာ။ တခ်ိဳ႔က်ေတာ့လည္း သိတၱိမရွိလုိ႔ ရည္းစားစာေရးၿပီး အသိေပးတာ။ ဘယ္လုိလုပ္လုပ္ ဘာသာစကားေဘာင္ထဲမွာေတာ့ သာမန္အဆုိတစ္ခုပဲ။ ခ်စ္တယ္ဆုိတာကုိ ေျပာစကား၊ အေရးစကားနဲ႔မွ မဟုတ္ဘူး။ ဘာသာစကားမပါပဲလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ေဖာ္ထုတ္ျပႏုိင္တယ္။ အသိအမွတ္ျပဳ လက္ခံႏုိင္တယ္။”

“ဒါေပတဲ့ လူေတြက ခ်စ္ျခင္းဆုိတာကုိ အလြယ္တကူ သုံးပစ္လုိက္ၾကတယ္။ လူေတြဟာ ခ်စ္ျခင္းရဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲေတြကုိ ၾကိဳေတြးၿပီး ခ်စ္တယ္လုိ႔ ေျပာတတ္ၾကတာ။ ေနာက္ဆက္တြဲဆုိတာက ပုိင္ဆုိင္လုိတာ။ ကုိယ္ကာယခ်င္း ႏွီးေႏွာခ်င္တာ စတာေတြ အပုံၾကီးပဲ။ နင္ ခုနေျပာတဲ့ ေလာ့(ဒ)ဘုိင္ရြန္ေျပာတဲ့ “ထုိထုိေသာ ခ်စ္ျခင္းတုိ႔သည္ အျပစ္ကင္း၏” ဆုိတာက ေနာက္ဆက္တြဲမပါတဲ့ ခ်စ္ျခင္းပဲ။ ႐ုိးသားတဲ့ ခ်စ္ျခင္းပဲ...........”


(“မခ်စ္ၾကပါနဲ႔” ၊ ျမင့္သန္း၊ ခ်င္းတြင္း မဂၢဇင္း အမွတ္ (၄၆) ၊ ဇန္နဝါရီလ ၊ ၂၀၁၀ - မွ ထုတ္ႏုတ္ပါသည္။)

ဆက္ဖတ္မယ္ဆိုရင္ ...

ျပန္ေခါက္ထားခဲ့မယ္။

Love Marriage??? Arranged Marriage???

ကၽြန္မမိတ္ေဆြေတြက ကၽြန္မကိုမၾကာခဏေမးခဲ့ဖူးပါတယ္...
ကို္ယ္ခ်စ္တဲ့သူနဲ႔ လက္ထပ္မွာလား???
မိဘကသေဘာတူတဲ့သူနဲ႔ လက္ထပ္မွာလား??? တဲ့...
ကၽြန္မက ကိုယ္ကခ်စ္ျပီး မိဘကပါသေဘာတူတဲဲ့သူနဲ႔လက္ထပ္ခ်င္တယ္လို့ ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္...
ငယ္ရြယ္တဲ့အသက္အရြယ္မွာေတာ့ ကိုယ္ခ်စ္္တဲ့သူနဲ႔ပဲ လက္ထပ္ခ်င္ၾကတယ္...
ငယ္ရြယ္တဲ့အသက္အရြယ္မွာေတာ့ နွလုံးသားအလိုဆႏၵကိုပဲ ဦးစားေပးၾကတာမ်ားပါတယ္...
မိဘသေဘာတူတူ မတူတူ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ ကိုယ့္ခ်စ္သူနဲ႔ပဲ လက္ထပ္ျဖစ္ၾကတာမ်ားမယ္လို႔ ကၽြန္မထင္ပါတယ္...
အသက္အရြယ္ရလာေတာ့ နွလုံးသားခံစားခ်က္ ၊ ကိုယ့္စိတ္ခံစားခ်က္ကို ထိန္းခ်ဳပ္လာနိုင္ၾကျပီး ဦးေဏွာက္နဲ႔ စဥ္းစားဆုံးျဖတ္လာတာမ်ားလာတယ္...

ကၽြန္မအျမင္ကေတာ့...
ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ ...
မိဘက သေဘာတူူစီစဥ္ေပးတဲ့သူနဲ႕ျဖစ္ျဖစ္...
လက္ထပ္တယ္ဆိုတာက သီးျခားစီျဖစ္ေနတဲ့ ဘဝနွစ္ခုကို တစ္ခုတည္းျဖစ္ေအာင္ ေပါင္းစပ္လိုက္တာပါပဲ....
ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ တစ္ေယာက္တည္းရပ္တည္ေနတဲ့ ဘဝတစ္ခုမွာေတာင္ လိုအပ္ခ်က္ေတြ အလိုဆႏၵေတြမ်ားေနၾကတယ္...
ဘဝႏွစ္ခုကိုေပါင္းစပ္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ လိုအပ္ခ်က္... ဆႏၵေတြကပိုပိုမ်ားလာမယ္...
ဘယ္အရာမဆို အဆိုးနဲ႔အေကာင္းဆိုတာကေတာ့အျမဲဒြန္တြဲေနတာပါပဲ...
လူတစ္ေယာက္နဲ႔ပတ္သက္မိျပီဆိုရင္လည္း သူ႕ ရဲ့ေကာင္းက်ိဳး ဆိုးက်ိဳးနွစ္ခုစလုံးကို ခံစားၾကရတာပါပဲ...
ခ်စ္ေသာမ်က္စိနဲ႔ၾကည့္ရင္ေတာ့ ဘာပဲလုပ္ေနလုပ္ေန အျပစ္မျမင္ အျပစ္မတင္ရက္ေပမဲ့…
မခ်စ္တဲ့သူတစ္ေယာက္ကိုေတာ့ အေသးအမြားကိစၥေလးေတြမွာခြင့္လြတ္နိုင္ေပမဲ့ ကိစၥၾကီးေတြမွာေတာ့ ခြင့္လႊတ္နိုင္ဖို႔ဆိုတာ မလြယ္လွပါဘူး…
လက္ထပ္ျပီးတဲ့ ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကေတာ့ ကၽြန္မကိုေျပာဖူးပါတယ္…
လူနွစ္ေယာက္လက္ထပ္ျပီးရင္ ခ်စ္တာထက္ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ေမတၱာထားနိုင္ဖို႔ရယ္ နားလည္ေပးနိုင္ဖို႔ရယ္ အေရးၾကီးပါတယ္တဲ့…
စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ သူေျပာတာမွန္ပါတယ္…
ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူကို လက္ထပ္သည္ျဖစ္ေစ… မိဘသေဘာတူတဲ့သူကိုလက္ထပ္သည္ျဖစ္ေစ သူ႔ရဲ့စိတ္ထား … သူလုပ္ကိုင္တာေတြ… သူ႕အျပဳအမူေတြကို ကိုယ္ကနားလည္ေပးနိုင္တယ္… ကိုယ္နဲ႔ပတ္သက္တာေတြကိုလည္း သူကနားလည္ေပးနိုင္တယ္ဆိုရင္ နွစ္ေယာက္
ေေရွ႕ ဆက္ရမဲ့ ဘဝတစ္ခုက အဆင္ေျပမွာပါ…
ခက္တာကလည္း “နားလည္ေပးပါတယ္” ဆိုတဲ့စကားတစ္ခြန္းက ေျပာရတာသာလြယ္တာပါ… တကယ္နားလည္ေပးရေတာ့ခက္ပါတယ္ ….
ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းေျပာသလိုပါပဲ ကိုယ္ကနားလည္ေပးထားတာကိုလည္း သူကအသိအမွတ္ျပဳျပီး ကိုယ့္ေစတနာကိုနားလည္ဦးမွတဲ့…. ကိုယ္ကနားလည္ေပးလိုက္ သူကလုပ္ခ်င္တာေတြလုပ္လိုက္နဲ႔ဆို နားလည္ေပးတဲ့သူအတြက္ အခက္ၾကဳံနုိင္ပါတယ္…
လူ႔သေဘာသဘာဝအရေတာ့ သည္းခံခြင့္လြတ္တယ္ဆိုတာကလည္း အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိပဲျဖစ္နိုင္ပါတယ္…
ကၽြန္မအေနနဲ႔ကေတာ့ မိဘကသေဘာတူသူ၊ ကိုကလည္း ေမတၱာထားနိုင္တဲ့သူ…
ကိုယ့္အေပၚမွာ ေမတၱာထားနိုင္တဲ့သူကိုပဲလက္ထပ္ျဖစ္မွာပါ…

အားလံုးလည္း အေျခခိုင္မာတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးမ်ား ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ႏိုင္၊ တည္ေဆာက္ႏိုင္ၾကပါေစလို႕ . . . .

မယ္

ဆက္ဖတ္မယ္ဆိုရင္ ...

ျပန္ေခါက္ထားခဲ့မယ္။

မရည္ေလး

“တစ္ဂူထဲမွာ ျခေသၤ့ႏွစ္ေကာင္ မေအာင္းဘူး - တဲ့
အေမ့ဂူထဲမွာ ျခေသၤ့သုံးေကာင္
ေရာင္လုိ႔ေတာင္ မေဟာင္ၾက
ထူးျခားလွခ်ည္လားကြယ္။”
အေမ့ကဗ်ာထဲက ျခေသၤ့ႏွစ္ေကာင္
ေမာင္ေလးတုိ႔ တကယ္မေဟာင္ခဲ့ၾကဘူးေနာ္။

ေန႔တူနာမ္တူ “အလတ္”ခ်င္းလည္းတူ
ဒါေပမယ့္ အစ္မကေတာ့ ဘယ္တုန္းကမွ မလစ္လပ္ခဲ့သူ။
အၾကိမ္အၾကိမ္အခါခါ မွားေနတဲ့သူ႔ေမာင္အား
မရမက ဂုဏ္ယူဝံ့ၾကြားသူ။
တကၠသုိလ္ဆုိတာ မျမင္ဖူးတဲ့ေမာင္ေလးကုိ
မာစတာတန္းကသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔အတူ စာကူရွင္းဖုိ႔ ေတာင္းဆုိသူ။
ဟုိေယာင္ေယာင္ ဒီေယာင္ေယာင္ သူ႔ေမာင္
အစာအိမ္ပါေယာင္တဲ့အခါ
သူ႔နားကအေဆာင္မွာေခၚထား
႐ုံးသြားတုိင္း ထမင္းခ်ိဳင့္ထြက္ေပးခဲ့သူ။
သူ႔ေက်ာင္းေနသက္ကုိ သုိးေမြးခ်ည္ေတြ၊ တက္တင္းခ်ည္ေတြနဲ႔ ဆက္ခဲ့သူ။
သူ႔အခန္းေဖာ္ဟူသမွ်၊ သူ႔အတန္းေဖာ္ဟူသမွ်
သူ႔လက္ရာအက်ၤ ီေတြနဲ႔လွေနၾကေပမယ့္
သူ႔အဝတ္ေသတၱာမွာ အေမဝယ္ေပးထားတာပဲရွိသူ။
သူဟာ ငါတုိ႔အိမ္ရဲ့ေထာင္မွာက်ေနတဲ့ အိမ္ေထာင္မရွိသူ အပ်ိဳစင္
သူဟာ ငါတုိ႔ရဲ့ မာသာထရီဇာ
သူ႔ကုိယ္သူမွတစ္ပါး တစ္မိသားစုလုံးအား ပူပန္သူ။
အစ္မၾကီးမဟုတ္ေသာ္ျငား အမိအရာထားထုိက္သူ။
မိုးခါးေရထက္ခါးတဲ့ အမွန္တရားနဲ႔ ရြတ္ရြတ္ခြ်န္ခြ်န္မွားေနသူ။
အ႐ုိးသားဆုံးထက္႐ုိးသား အၾကိဳးစားထက္ၾကိဳးစားကာ
ဘဝေနနည္းအႏုပညာမွာ ခရတ္ဒစ္မပါသူ။
အလွတရားကုိ သနပ္ခါးထက္ ပုိမသိသူ။
စိန္ဥမုန္႔ဟင္းခါးပင္ မသိေသာ္ျငား အေမ့ပါးကုိ ေျပာင္ေစသူ။
ထုိ သူ (သုိ႔) သူမ….
ကုိးရက္တစ္လမွာ
အဖုိးျဖတ္မရတဲ့ ငါတုိ႔အစ္မျဖစ္လာခဲ့တယ္။………။

မာေရးသွ်င္
၉၊၁၊၂၀၁၀ (အစ္မရည္ေလးေမြးေန႔)

ဆက္ဖတ္မယ္ဆိုရင္ ...

ျပန္ေခါက္ထားခဲ့မယ္။

Ubuntu ကို သုံးေစခ်င္တယ္

Ubuntu ကို သိသူေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိမွာပါ။ က်ေနာ္သိသေလာက္ေလးကို ေျပာျပခ်င္လို႔ ဒီပို႔စ္ကို ေရးရျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။ Ubuntu ဆိုတာ ေတာင္အာဖရိက စကားလုံးလို႔ပဲ ေျပာပါေတာ့။ သူ႔အဓိပၸါယ္ကို ဝီကီပီးဒီယားမွာ "humanity towards others" လို႔ေျပာပါတယ္။ ျမန္မာလို အဓိပၸါယ္ကေတာ့ လူသားျခင္းစာနာမႈ လို႔ပဲ ဆိုေလမလား။ သူ႔အသံထြက္ကေတာ့ အူဘြန္းတူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ နည္းပညာပိုင္းေတြကို သိပ္မေျပာဘဲ က်ေနာ္ျမင္တဲ့ အပိုင္းေလးေတြကိုပဲ ေျပာျပသြားပါမယ္။ စိတ္ဝင္စားလို႔ ဆက္ေလ့လာခ်င္တယ္ဆိုရင္ အင္တာနက္ေပၚမွာ လြယ္ကူစြာ ရွာေဖြေလ့လာႏိုင္ပါတယ္။

အူဘြန္းတူးဆိုတာက ပိုက္ဆံမေပးရတဲ့ computer operating system တခုပါ။ Wikipdia မွာ အက်ယ္ဖတ္ၾကည့္လို႔ရပါတယ္။ ေအာ္ပရိတ္တီးစစ္စတမ္ (အိုအက္စ္) ဆိုတာက Microsoft က ထုတ္တဲ့ Windows XP, Windows Vista, Windows 7 တို႔လို အမ်ိဳးအစားေတြကို ေျပာတာပါ။

Windows 7၊ Vista၊ XP ေတြကို လူအမ်ားစုက လိုင္စင္ဗားရွင္းေတြကို ဝယ္သုံးေနၾကသလားဆိုေတာ့ က်ေနာ့္အထင္ေျပာရရင္ေတာ့ ျမန္မာျပည္တြင္း လူအေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ဝယ္သုံးဖို႔ဆိုတာ ခက္ခဲတယ္ထင္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ပိုင္းရိတ္ဗားရွင္း ဝင္းဒိုစ္ေတြကို အသုံးမ်ားတယ္လို႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ကေတာ့ ပိုင္းရိတ္ဗားရွင္း ဝင္းဒိုစ္အေခြေတြကို မသုံးေစခ်င္ပါဘူး။ ငါးပါးသီလထဲက အဒိႏၷာဒါနာကံကို တတ္ႏိုင္သမွ် ေစာင့္ထိန္းေစခ်င္တာပါပဲ။

အူဘြန္းတူးထဲမွာ အင္တာနက္ဘေရာက္ဇာအျဖစ္ Mozilla Firefox ကိုသုံးတယ္။ စာစီဖို႔၊ အတြက္အခ်က္ ပရင့္ဆန္႕ေတးရွင္းလုပ္ဖို႔ေတြအတြက္ OpenOffice.org 3.1 ကို သုံးထားတယ္။ vector graphics editor အတြက္ဆိုရင္ Inkscape ကိုသုံးၾကပါတယ္။ Photoshop လို အသုံးျပဳခ်င္ရင္ေတာ့ GIMP ကို သုံးေလ့ရွိၾကပါတယ္။

သိပၸံသမားေတြအတြက္ဆိုလည္း Matlab နဲ႔ဆင္တူတဲ့ Scilab၊ Mathcad နဲ႔ ဆင္တူတဲ့ Maxima အလကားေပးတဲ့ ေဆာ့ဝဲေတြလည္းရွိပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ နဲ႕ ဒီေနရာမွာ အင္စေတာ္လာေတြ စုစည္းထားတတ္ပါတယ္။ ဒါေတြက က်ေနာ္ရွာေတြ႕တာပဲ ေျပာတာပါ။ စိတ္ဝင္တစားရွာေဖြလိုက္ရင္ အလြယ္တကူ ရွာေဖြေတြ႕ရွိႏိုင္ပါတယ္။ အဲ.. ခ်က္တင္လုပ္ခ်င္ရင္လည္း ဂ်ီေတာ့လို အသုံးျပဳစရာေတြလည္း ပါဝင္ပါတယ္။

ျမန္မာတခ်ိဳ႔ေတြဖန္တီးထားတဲ့ အူဘြန္းတူးဆိုဒ္လည္း ရွိပါတယ္။ Ubuntu For Myanmar ဆိုတဲ့ ဆိုဒ္ကေလးပါ။

အူဘြန္းတူးရဲ႕ တရားဝင္ဝက္ဆိုဒ္ကေတာ့ ဒီမွာပါ။ အိုအက္စ္ကို ေဒါင္းလုပ္လုပ္ၿပီး အသုံးျပဳႏိုင္သလို၊ ေဒါင္းလုပ္ခ်ၿပီးသားလူေတြဆီကေနလည္း ေတာင္းယူသုံးစြဲႏိုင္ပါတယ္။ သူတို႔ကလည္း အၿမဲတမ္းအလကားေပးမယ္လို႔လည္း ေျပာထားပါတယ္။ Netbook ေတြအတြက္လည္း အိုအက္စ္သီးသန္႔ရွိသလို Server Edition လည္းရွိပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ေစတန္ေဂါ့ေရးထားတဲ့ အူဘြန္းတူးအင္စေတာလုပ္ပုံ စာအုပ္ရွိပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ Ubuntu Linux နဲ႔ သူ႔အမ်ိုဳးေတြအေၾကာင္း တေစ႔တေစာင္း ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ စာတပုဒ္ေတြ႕ပါတယ္။ ျမန္မာလိုေရးထားတာပါ။ သူ႔ကိုဖတ္လိုက္ရင္လည္း အူဘြန္းတူးကို ပိုၿပီး က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔သိသြားပါလိမ့္မယ္။ သူ႔ဆီမွာပဲ ေဇာ္ဂ်ီကီးဘုတ္ အင္စေတာလုပ္တာကို ေရးထားပါေသးတယ္။ ဒီမွာ ဖတ္ၿပီး ေဖာင့္ကိုလည္း အင္စေတာလုပ္ႏိုင္ပါတယ္။


နိဂုံးခ်ဳပ္အေနနဲ႔ ေျပာရရင္ - ကြန္ျပဴတာေတာ့ ဝယ္ႏိုင္ပါတယ္၊ အိုအက္စ္ နဲ႔ အျခား အသုံးျပဳပရိုဂရမ္ေတြကို မဝယ္ႏိုင္ဘူးကြာ၊ ပိုင္းရိတ္ဗားရွင္းေတြလည္း မသုံးခ်င္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ အူဘြန္းတူးကိုပဲ သုံးဖို႔ အႀကံေပးခ်င္ပါတယ္။

ဆက္ဖတ္မယ္ဆိုရင္ ...

ျပန္ေခါက္ထားခဲ့မယ္။

နံနက္ခင္းကဗ်ာမ်ား (၂)

ဤနံနက္ခင္း
ေလျပည္ညွင္းသည္
ခ်စ္ျခင္းေတြကို သယ္ခဲ့ၿပီ။

ဤနံနက္ခင္း
ေနျခည္လင္းသည္
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေရာင္ျခည္တည္း။

ဤနံနက္ခင္း
ႏုိးထျခင္းသည္
ခ်စ္ျခင္းတုိ႔တြက္ ရွင္သန္ျခင္း။


မာေရးသွ်င္

(မနက္ခင္းမိုးအလင္း အိပ္ရာကထထခ်င္းေတြမွာ ဘာသာစကားတူသူ မိတ္ေဆြတစ္ခ်ိဳ႔ထံ ပုိ႔ျဖစ္ခဲ့တဲ့ SMS ေလးေတြပါ။ အဲဒါေလးေတြကုိ နံနက္ခင္းကဗ်ာမ်ား ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ SMSကဗ်ာအျဖစ္ ေဝမွ်ျခင္း (တစ္နည္း) သိမ္းထားျခင္းမွ်သာျဖစ္ပါတယ္။)

ဆက္ဖတ္မယ္ဆိုရင္ ...

ျပန္ေခါက္ထားခဲ့မယ္။

ႏွစ္သစ္ဆုေတာင္း

သစ္လြင္ပ်ိဳမ်စ္
ဤႏွစ္သစ္တြင္
စိတ္သစ္လူသစ္ ျဖစ္ပါေစ ...
ေမတၱာသစ္ျဖင့္ေတာင္းဆုေျခြ။..........။


မာေရးသွ်င္

ဆက္ဖတ္မယ္ဆိုရင္ ...

ျပန္ေခါက္ထားခဲ့မယ္။